BOEKENTIP: Mijn fijne geluidenboekje - Edward van de Vendel en Mattias De Leeuw

‘Mijn fijne geluidenboekje’ van Edward van de Vendel, is een prachtige poëziebundel voor jonge kleuters. Allemaal korte versjes over bekende en minder bekende geluiden. Een origineel thema dat jonge kinderen van nature aanspreekt.

Edward van de Vendel is een fantastisch dichter. De gedichten in deze bundel zijn daar weerom een voorbeeld van. De onderwerpen zijn origineel en toch herkenbaar. Daarmee bedoel ik dat sommige versjes over een geluid gaan dat je al wel vaak hoorde, maar eerder nog niet bij stilstond. Zo staat er een gedicht in over het geluid dat plakband maakt als je er aan trekt of een gedicht over het geluid van sneakers op een vloer. Het is geen typisch geluid als dat van een dier of een deurbel en toch kan je je er meteen wat bij voorstellen. De dichter die het gewone speciaal maakt. De illustraties van Mattias De Leeuw zijn niet alleen prachtig en vernieuwend, ze zijn ook perfect voor de doelgroep die het boek wil bereiken, net zoals het thema in de tekeningen. We maken kennis met een lieve berenfamilie en volgen hen door heel het boek. Omdat herkenbaarheid zeker voor de jongste kleuters een meerwaarde is, is het fijn dat ze telkens dezelfde personages iets nieuws zien beleven. Het houdt hun aandacht er beter bij en geeft hen vertrouwen.

Hoewel de uitgeverij beweert dat dit een dichtbundel voor de allerkleinste is, ben ik hier niet helemaal zeker van. Al zijn er een paar versjes voor peuters en de eerste kleuterklas, toch lijkt het grootste deel van de gedichten mij eerder voor kinderen vanaf de tweede kleuterklas. De meeste versjes zijn wel goed kort gehouden, maar zijn dan inhoudelijk te moeilijk of mist het aan ritme en herhaling.

Mijn conclusie? Mijn Fijne Geluidenboekje is een prachtige poëziebundel voor kinderen vanaf de eerste kleuterklas. Ik ben er ook zeker van dat de eerste graad van de lagere school graag zou spelen met deze poëzie.

// Nu hoor ik papa.

Hij komt thuis.

Hij rijdt tot bijna

bij ons huis.

Hij is er weer.

Ik ben zijn kind.

Soms word ik blij

van knerpend grind.//